Als Max & Pol, de twee beren die vroeger in de berenkuil leefden, het gezien hadden dan waren ze vast tevreden geweest.
De berenkuil, ooit opgericht “ter lering ende vermaeck” voor Maastrichtse kinderen zorgde, samen met ons vertelfestival voor een beren goede sfeer in het Aldenhofpark.
“Ter lering en vermaak” sprak wethouder Emile van Oppen tegen de raad toen hij met zijn plan kwam om in Maastricht iets te doen met dieren in het park. Ik denk dat ons festival daar ook aan voldoet. De laatste week van de schoolvakantie komen kinderen hun oren weer in de luisterstand zetten en zichzelf verrijken met verhalen. Maar ook de volwassenen kwamen vandaag hun oren spitsen om tijdens de vertelavond in het prachtig verlichte park naar onze verhalen te luisteren. Net als de kinderen.
Iedere plek die we bezoeken heeft zijn eigen charme, maar het park heeft nostalgie. Hier begon het ooit. Je ziet vanaf de informatietent uit alle hoeken de bezoekers komen. Groepjes kinderen van de BSO, ouders met fietsen, het park stroomde vlot vol met bezoekers. De meegebrachte dekens werden uitgerold, de flesjes wijn ontkurkt of ontschroefd en iedereen kroop lekker dicht bij elkaar.
Heerlijk wat een geweldig sfeer en het ziet er zo simpel uit: lapje in een boom, karpetjes ervoor en vertellen en luisteren maar . Ondertussen waren onze vrijwilligers al vanaf negen uur in het park om het hele circus op te bouwen. De sponsoren hebben we ook even apart in het zonnetje gezet met een eenvoudige borrel. Zonder hun bijdrage kan het festival niet bestaan. Nogmaals dank hiervoor. En de vertellers …. die verbazen zich maar over ons publiek. De aantallen, hoe gretig ze willen luisteren, onze vrijwilligers, de sfeer, de complimenten vliegen ons om de oren.
De beren zijn er niet meer maar wij des te meer; ‘beregoed dat vertelfestival’ zouden ze samen met Emile gezegd hebben!
